Deze brief gaat dieper in over het voorkomen
en omgaan met pijnlijke gevoelens. 
En wat belangrijker is, 
van jezelf houden ... 
wat is dat werkelijk? 
Kun je vertrouwen op
de eenheid die je bent?
En hoe bereik je dat?

Het leven zelf heeft me dit geleerd, 
en je vindt dit terug bij Byron Katie, 
Eckhart Tolle en vele anderen. 
Ik denk dat deze omgang met pijnen, 
verwoord en  bedoeld wordt, in elke 
spirituele traditie van de mensheid. 
Het gaat naar de wortel van het 
probleem. Geloof het niet, maar vind 
alles wat ik zeg terug in eigen ervaring. 
Het is voor iedereen die naar zichzelf wil kijken, 
op een gezonde nuchtere en heldere manier. Het is ook voor hen die hun
pijnlijke gevoelens bewust en liefdevol willen voelen, als onderdeel van een
gezonde oplossing. Het is niet voor hen die eisen dat anderen moeten
veranderen om zelf van hun emotionele pijn verlost te worden. 

En dat een verandering, meestal bij anderen, voor de oplossing moet zorgen
is meestal de eerste gedachte. Terwijl die wens tot verandering juist voor alle
problemen zorgt. De gedachte is: "als de ander doet wat ik graag wil, 
dan zijn er ook geen problemen en is er ook geen boosheid of verdriet". 
Maar ook, "als ik kon veranderen dan zou ik me beter voelen". 
Of je nu strijd levert met de ander of met jezelf, in beide gevallen 
is die strijd juist de oorzaak van je emotionele pijn. 

Hoe kom je nu van een wens tot een strijd? Het is de oplossing van het
spontane denken: "hè wat vervelend ik wou graag dat het anders was". 
Dat anders zijn gebeurt dan niet ... zo zit de wereld nou eenmaal in elkaar. 
En die gedachte gaat zich automatisch herhalen en dan met wat meer kracht:
"Ik baal ervan dat dit gebeurt"! Zo wordt het aanvankelijke "wennen aan
iets" ... "teleurstelling" en een minuut later is het "boosheid" geworden. 
En als die gedachte van afkeuring jezelf betreft dan wordt je misschien niet
boos. Maar voel je wel verdriet, somberheid, vermoeidheid, tot zelfmoord
gedachtes aan toe. En die herhalende en versterkende gedachten leiden
naar depressie, burn-out, geweld, echtscheidingen en oorlogen. 

Soms echter veroorzaakt het ook dat de ander wél doet wat je wilt, en dan 
lijkt het te werken. Het is echter een zeer oppervlakkig succes, omdat het
afgedwongen is in een onvrije situatie. Soms heb je iets aan jezelf kunnen
verbeteren en dan komen de gedachtes van afkeuring toch terug op een 
ander vlak. Verandering van de omstandigheden lijkt de makkelijke weg, 
maar in werkelijkheid is dat de pijnlijke weg. 

Uit een gedicht van de soefi-meester en dichter Haviz: "Zelfs engelen vrezen
dat kenmerk van waanzin dat zich verzet tegen de wereld. Dat scherpe stenen
en speren gooit naar de onschuld en naar zichzelf." 

De oplossing die ik geleerd heb is heel eenvoudig, effectief en gemakkelijk 
te leren. Het is bewustwording van wat er precies in jezelf gebeurt. 
En dat speren gooien naar de onschuld en naar jezelf, is precies wat er
innerlijk gebeurt en dat in bewustzijn herkent en opgelost kan worden. 
En je kunt het ook heel duidelijk zien in anderen. 
En eenmaal bewust laat het patroon jou los.

Eerst zul je afkeurende gedachtes helder moeten zien opkomen in jezelf
en hun onwaarheid herkennen. Pas dan komt de weg vrij naar liefde. 
Want een gedachte helder gezien als onwaar, geeft geen nare gevoelens 
meer door naar je lichaam en stemming. Je herkent de onwaarheid van een
gedachte door de vraag te stellen: "Is deze gedachte waar, is dit werkelijk waar"? 
Laat deze vraag bezinken in jezelf en wacht af welk antwoord er opwelt 
van binnen ... laat de stilte antwoorden. Als je probeert ergens je gelijk te
vinden, meestal op rationele gronden, dan is je antwoord oppervlakkiger 
en vaak een antwoord waarbij de pijn aanwezig blijft. Antwoorden die 
opwellen uit stil bewustzijn, zijn wijzer en liefdevoller.  

Elke gedachte is een abstracte verwijzing naar iets, en geen waarheid 
in zichzelf. Dit is gemakkelijk te begrijpen maar o zo vaak vergeten. 
Vooral bij een gedachte opgeroepen door ergernis en afkeuring. 
Gedachtes zijn vingerwijzingen niet meer. Een gedachte die "mooi wijst" 
zit dichter bij de waarheid, maar is nog steeds niet de waarheid zelf.
Bijvoorbeeld "Zie die appelboom eens mooi bloeien". De waarheid zelf, 
is niet de appelboom noch het bloeien, maar gaat daar onuitsprekelijk 
aan voorbij. Toch is het een mooie verwijzing dicht bij iets wat waarheid
genoemd kan worden. Zo is het met elke mooie gedachte. 

Een gedachte van afkeuring over anderen of over jezelf, staat veel verder af
van waarheid. En daarom doet die gedachte ook zo zeer. De pijn is
het signaal dat de gedachte verder af staat van waarheid. 
Als je een gedachte opschrijft kun je hem glashelder onderzoeken:
1 "Is 't waar? 2 Kun je echt zeker weten of dit waar is? 
3 Hoe voelt het als je deze gedachte hebt en voor waar aan ziet? 
4 En hoe zou je zijn zonder deze gedachte"? 

Dit is het onderzoek wat Byron Katie The Work is gaan noemen. 
Het geeft ten eerste de ontdekking dat je gevoelens veroorzaakt worden 
door je eigen gedachtes en niet: door wie je bent of wie de ander is
of door wat er gebeurt maw. de omstandigheden. Een gebeurtenis draagt bij
aan het opkomen van afkeurende gedachtes, dat is alles. En die afkeurende
gedachtes geven het bijbehorende gevoel. Hoe sterker je gelooft in die
gedachte, hoe sterker 't gevoel. De volgende ontdekking is dat je bemerkt
dat negatieve gedachtes erg ver weg staan van wat je eigenlijk diep van
binnen ziet als waarheid. Zie je de onwaarheid van een pijnlijke gedachte 
dan verliest die gedachte zijn vermogen jou pijn te doen. 
Geloof je er weer in, dan heb je de pijn terug. Bewust worden van de
gedachtes die spontaan in je verschijnen is nodig. Het is een wakker worden
in de realiteit, waarin de nare droom-gedachte herkent wordt als droom. 

De bron van alle emotionele pijn is ons gevecht met de realiteit. 
Dat wat is zou niet zo mogen zijn. En het zijn onze gedachtes die ons dit
verhaal vertellen. En is dat verhaal waar? 

Als je bewust bent van wat er innerlijk in je gebeurt, dat komen er vanzelf
warme en begripvolle gedachtes bij over de situatie. Gedachten die zich
verzetten tegen dat wat is noemt Hafiz het kenmerk van waanzin. 
En in onze waanzin gooien we scherpe speren naar de onschuld, de ander. 
En naar onszelf. Want negativiteit is als een boemerang, de eerste die getroffen
wordt zijn we zelf. In de pijn die we voelen tijdens het veroordelen. 


Dit is een beslissende stap in bewustwording: kun je zien dat het je eigen
gedachtes zijn die je nare gevoel veroorzaken? Of geloof je aan hun inhoud 
die zegt dat het de situatie is waarin je zit? Mensen die niet anders kunnen 
dan de omstandigheden de schuld te geven van hun gevoelens, leven in 
een heel gevaarlijke wereld. Ziekte, tegenslag, pech, ongeluk, geweld,
tegenwerking, brand, dood, ruzie en slecht weer, het kan op elk moment
gebeuren. Want de omstandigheden veranderen zonder hun toestemming 
en anderen gedragen zich zoals ze zelf denken dat goed is. 

Situaties roepen soms innerlijk pijn op, ze zijn echter de aanleiding, niet de
oorzaak. Eerst is er de situatie, dan de gedachte, dan de pijn. De gedachte
ertussen wordt in bewustzijn helder gezien en begrepen. En meestal voegt
bewustzijn daar zijn eigen mildere gedachte aan toe. De inhoud van een
gedachte verbeeld hemel of hel, en aan die inhoud kunnen we weinig
veranderen. We kunnen wel bewust zijn dat het allemaal niet meer als
gedachtes zijn, en zo bewust worden van de giftigheid van hun mogelijke
inhoud. En daarmee verliezen deze giftige gedachtes hun vermogen om jou 
en anderen pijn te doen.

In het begin komt bewustzijn vaak later, als een spontane niet opgemerkte
gedachte al emotie heeft opgeroepen. En wat later is ook goed. Met een
intensere innerlijke aandacht kun je dan zien dat de situatie enkel de
aanleiding was en de bijkomende gedachte de werkelijke bron van pijn.
Pijnlijke gedachten en gevoelens hebben een stille innerlijke aandacht nodig
om werkelijk op te kunnen lossen. Het is aan te raden die stille aandacht
op te zoeken. In plaats van gedachtes van verwijt te uiten en ze zo ongewild
te versterken. Kom je er op later moment op terug dan is dat ook meer
respectvol en liefdevol naar de ander. Maar als de oorzaak volledig in de
situatie gezien blijft worden, dan helpt zelfs stille aandacht niet. Want elke
gedachte van verwijt voelt dan als waar en blijft zo de pijn voeden. Is dat jou
situatie dan is deze hele brief waarschijnlijk onleesbaar voor je. 

Iedereen kan dit bewust worden leren, als hij wil. Velen worden er naar mijn
mening zelfs toe gedwongen door hun eigen nare gevoelens. Als  de omstandigheden 
daartoe aanleiding geven dan versterk ik mijn innerlijke aandacht. 
En let ik bijzonder scherp op mijn gedachtes, dat ze mij niet in de waanzin 
van Haviz drijven. De waanzin van de ander de schuld te geven, van de
gevoelens die in mij ontstaan. Verwijten ontstaan spontaan maar herkent is
het geen probleem meer. En verliezen deze gedachtes van verwijt hun kracht
om mij ongelukkig te maken. Dat is bewustheid versus onbewustheid.

De meeste mensen denken dat ze zelf hun gedachtes maken. Maar dat is een
vergissing. Ontelbare factoren spelen mee welke gedachte nu in je opkomt. 
De tekst hier is ontstaan dankzij vele invloeden. Teveel om op te noemen. 
En zo is het met elke gedachte die opkomt. Deze spontaniteit is iets heel moois
waar we bewust van kunnen worden. Pijnlijke gedachtes zijn onbegrepen
gedachtes, niet herkent op het moment van verschijnen, wat ze veroorzaken 
in jezelf en anderen. Bewustwording daarvan maakt alles anders. 

Als we die gedachtes gaan onderzoeken dan wordt het duidelijk dat je 
niemand kunt dwingen om te veranderen, ook jezelf niet. 
En toch werken spontane gedachtes wel zo, dat is de aard van gedachtes. 
En tegelijk hun nuttige functie om overal de omstandigheden te veranderen 
in ons voordeel. Daar zijn gedachtes voor geëvolueerd. 

Maar zonder bewust zijn op het moment van verschijnen, nemen we ze te
serieus, denken we dat het waarheden zijn, en gaan ze pijn doen. 
Aan de inhoud van gedachtes kun je zelfs weinig veranderen. 
Het zijn de gedachtes van de cultuur, van je ouders en van je geschiedenis.
Toevallig uitgelokt onder invloed van ontelbare omstandigheden. 
Zaak is, ben je bewust van die gedachtes die opkomen en hun uitwerking 
op jezelf? Of bepalen die je leven en hoe je je voelt? 
Welkom dan in de hel van onbewustheid. 

En dit alles gebeurt in volkomen onschuld en tot ons eigen verdriet. 
Tenzij we bewust zijn van de gedachtes die in ons bewustzijn verschijnen, 
op 't moment dat dit gebeurt. En ze onderzoeken of ze ons blij maken 
of verdriet geven? Of ze ons liefdevol verbinden met de ander,
of dat ze je relatie met de ander en jezelf in pijn dompelen? 

Spontane niet herkende gedachtes kunnen (en doen dat ook) elk gevoel
oproepen. We zijn dan een speelbal van de gedachtes die verschijnen.
Gedachtes die opgemerkt en gevoed worden door bewustzijn zijn veel
vriendelijker en liefdevoller. Met een naar gevoel heb je dus een perfecte
alarmbel in huis, om je wakker te maken en te kijken naar de gedachtes 
die dit gevoel opgeroepen hebben. En ook je opgeroepen pijn kan 
met bewuste aandacht zuiver gevoeld en perfect geheeld worden. 
De tredmolen van nare gedachtes komt dan stil te staan in het licht van bewustzijn. 
Maar voor een deel blijven gedachten van verwijt komen, en dat is geen probleem. 
In bewustzijn zie je de schadelijke uitwerking er van, de onwaarheid ook 
en hoe vrolijk en liefdevol je bent vòòr en ná een gedachte van verwijt. 
En hiermee verliest de gedachte zijn kracht.

Dit is verantwoordelijk zijn voor je eigen gevoel. Het mooie is, dat dit hele
proces in eigen hand is. Blijven geloven dat er buiten je iets moet veranderen,
is de harde weg, want dat heb je niet zelf in de hand. Anderen doen wat ze
doen, altijd en alleen maar altijd. Al zeggen duizend gedachten dat het anders
moet, dat gaat meestal niet gebeuren. Bewustzijn is de sleutel tot verandering.

Als je bewustwording groeit zul je zien 
dat je gehele wereld mee is veranderd.
De wereld van gevaar en tegenslag is 
plotseling een vriendelijke warme wereld
geworden. En dat zonder de ellende en 
misverstanden, die overal aanwezig
zijn te negeren of goed te praten. 
De warmte zit er achter en in iedereen. 
Ook in diegene die niet doet wat je wilt. 
Ook in jezelf die in de war is over zichzelf. 
Dat zie je als je de rust neemt tot 
innerlijke aandacht. Een alerte innerlijke
aandacht, dat is alles wat nodig is 
op de momenten van een pijnlijk gevoel.

Van jezelf houden is, stil bewust zijn van alles. 
Vanuit stilte merk je dan het binnenkomen
van een veroordelende gedachte en je kunt
om die onzin lachen. Je bemerkt de zon op
je gezicht, een streling van de wind, 
het fluiten van een merel, een lachend kind 
in zijn spel. De warmte van een kopje thee  ...  Dit is van jezelf houden! 
Hoe wonderlijk, dat van jezelf houden - houden van alles is! 
Je eigen lichaamsgevoel, je eigen gedachtes, je eigen handelingen, je eigen
stemming, je eigen zien, horen, ruiken, voelen van je omgeving. 
Dit alles is jou. En bewust vanuit stilte ervaren is dit alles liefdevol. 
Zelfs je pijn en verdriet, helder bewust ervaren, is geen lijden meer. 
Maar een intieme ervaring van teder je pijn voelen in liefdevolle aandacht.

Je kunt niet van jezelf houden afgescheiden van de buitenwereld. Zoek maar
eens binnen in je wie je werkelijk bent, en vind diegene die alles meemaakt ...
stil bewustzijn. Dat stille bewustzijn is zelf onkenbaar, maar kent wel alles wat
er in verschijnt. De stilte kent het veranderlijke. Kijk naar binnen en vind het.

Op deze manier kun je houden van alles wat er in je/stilte verschijnt. 
Hoe mooi, is dit! Maar zonder besef van de oorsprong vanuit stilte beseffen 
we dit niet. Binnen en buiten zijn één ervaring. Van jezelf houden en van
anderen houden is het zelfde. Dit is niet iets om te geloven en zelfs niet iets
om te begrijpen. Als je één oog naar binnen gericht houdt, dan herkent de
stilte zichzelf, als bron. Het voelt dat alles (als jezelf) geboren wordt in je bewustzijn. 
Geboren en gestorven in de unieke sensaties van dit moment. En dat zonder
ophouden. De stilte en dat wat er in geboren wordt zijn één en dat ben jij. 

Raar om te zeggen, maar beter dan hoe je je nu voelt wordt het niet. 
Je hoeft niet  te veranderen evenmin als wie dan ook. 
Bewust wording voegt alles toe wat je kunt wensen, en meer dan dat. 
Veel meer dan dat. Vergelijk het met een afkeurende blik op
een modderige klomp goud. Wakker worden is genoeg 
om het goud te ontdekken. 

                                                              Facebook

                                        Helder Bewustzijn is jouw ware natuur